رکسانا کرم پور مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره مجموعه خدمات اخذ ویزا هفت گنج (Haft Ganj) در تهران است و بیش از دو دهه در صنعت سفر، گردشگری و خدمات ویزا فعالیت داشته است.
تجربه حرفه‌ای او در هفت گنج به حوزه‌هایی فراتر از انجام فرایند اداری درخواست ویزا محدود نمی‌شود؛ تمرکز اصلی او بر ارزیابی شرایط متقاضی، شناسایی ریسک‌های پرونده، انتخاب مسیر مناسب و طراحی استراتژی برای ارائه یک درخواست منسجم و قابل دفاع است.
در سال‌های فعالیت حرفه‌ای، حوزه کاری او با پرونده‌های ویزای توریستی و خانوادگی، شنگن، بریتانیا و کانادا و همچنین پرونده‌هایی با شرایط پیچیده‌تر مانند سابقه ریجکتی، سابقه سفر محدود، شرایط مالی یا شغلی خاص و پرونده‌های خانوادگی گره خورده است.
رویکرد رکسانا کرم پور این است که قبل از آنکه یک پرونده برای سفارت ارسال شود، باید ابتدا خود پرونده به‌درستی شناخته و ارزیابی شود.
رکسانا کرم پور فعالیت حرفه‌ای خود را در صنعت سفر و گردشگری و خدمات اخذ ویزا از خرداد ماه ۱۳۸۱ آغاز کرد و طی سال‌های فعالیت خود در مدیریت یک مجموعه تخصصی خدمات اخذ ویزا، با طیف متنوعی از نیازها و چالش‌های مسافران ایرانی در سفرهای بین‌المللی مواجه بوده است.
او در حال حاضر مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره هفت گنج است؛ مجموعه‌ای که خدمات ویزا را برای متقاضیان ایرانی ارائه می‌کند.
سوابق ثبتی منتشرشده درباره شرکت خدمات مسافرتی و گردشگری ستاره هفت گنج در منابع ثبتی اداره ثبت شرکت ها نیز سمت مدیریتی رکسانا کرم‌پور در این مجموعه را تأیید می‌کند.
در کنار فعالیت مدیریتی، نام او در منابع رسانه‌ای حوزه اخذ ویزا نیز به‌عنوان مدیرعامل ستاره هفت گنج آمده است؛ از جمله در مطالبی درباره بازار گردشگری ایران و گردشگران روس.
رکسانا کرم پور بر این باور است که یک پرونده ویزا را نباید صرفاً مجموعه‌ای از مدارک دانست.
هر متقاضی شرایط متفاوتی دارد و عواملی مانند:
* هدف سفر
* وضعیت شغلی
* وضعیت مالی
* سابقه سفر
* وابستگی‌های خانوادگی
* سابقه ریجکتی
* مدت و الگوی سفرهای قبلی
* کشور مقصد
* شرایط خانوادگی
می‌توانند در نحوه طراحی و ارائه پرونده مؤثر باشند.
به همین دلیل، یکی از محورهای اصلی رویکرد هفت گنج، Case Assessment و Case Strategy پیش از اقدام است.
یکی از مفاهیمی که در رویکرد حرفه‌ای رکسانا کرم پور اهمیت دارد، Visa Risk Assessment است.
هدف از ارزیابی ریسک، پیش‌بینی نتیجه سفارت نیست؛ بلکه شناسایی نقاط قوت، ابهام‌ها و ریسک‌های احتمالی پرونده پیش از ارسال درخواست است.
این ارزیابی می‌تواند به متقاضی کمک کند تا بداند:
* آیا در شرایط فعلی زمان مناسبی برای اقدام است؟
* مهم‌ترین نقاط ضعف پرونده چیست؟
* چه مدارکی برای توضیح شرایط او اهمیت بیشتری دارند؟
* آیا کشور مقصد انتخاب‌شده با شرایط پرونده تناسب دارد؟
* آیا پس از یک ریجکتی، اقدام مجدد در این مرحله منطقی است؟
